دلم را ورق می زنم

به دنبال نامی که گم شد

در اوراق زرد و پراکنده ی این کتاب قدیمی

به دنبال نامی که من.....

من شعرهایم که من هست و من نیست

به دنبال نامی که تو.....

توی آشنا

ناشناس تمام غزلها

به دنبال نامی که او....

به دنبال اویی که کو؟



قیصر امین پور


موضوعات مرتبط: شعر معاصر ، شعر نو و سپید

تاريخ : پنجشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۲ | 10:44 | نویسنده : چشم به راه |