هر خبری هست، زیر پرچم توست

ز هر طرف مه رخساره ات، به جلوه گری است
خموش باد، نگاهی که ناظر دگری است

دو صد مسیح نفس، مانده واله و مبهوت
که در فضای شفاخانه ات، عجب اثری است

کنم به تاجوران ناز، از غلامی تو
که نوکری، در این خانه، فوق تاجوری است

اگر تو جلوه نمایی به وقت دادن جان
به عمر، افضل ساعات بنده، محتضری است

به دهر، هر خبری هست، زیر پرچم توست
اگر کسی در دیگر زند، ز بی خبری است

سزد، تمام بخوانم نماز، در حرمت
که حائر توأم، ای شاه! خانه پدری است

ز عمر نوح فزونتر دهند اگر کس را
به هرزه می رود، ار بی غم رخت، سپری است

هزار سال ز سر دادنت گذشت و فلک
هنوز هم به عزای تو، گرم نوحه گری است

صف جزا، نفسی، خنده از لبش نرود
«رحیق»! آنکه دمی در غم حسین گریست

علیرضا قاسمی

موضوعات مرتبط: شعر آیینی ، شعر معاصر

تاريخ : چهارشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۲ | 8:13 | نویسنده : چشم به راه |